Streetview

Ik had ze al in de buurt zien rijden. Toen ze de straat inreden rende ik naar beneden.

ParkeerGarage 5.0 surround

Dit is werk van de Poolse kunstenaar Jaroslaw Flicinski. In Nieuwegein wordt een nieuw gemeentehuis gebouwd, een complex dat winkels, een bibliotheek en een kunstencentrum moet gaan herbergen. Onder het gebouw is een zeer grote parkeergarage gepland. Flicinski is gevraagd om de wanden deze ruimte vorm te geven met een lichtkunstwerk dat niet alleen als lichtbron, maar ook als markering van de overgang van het parkeer- naar het voetgangersgebied moet dienen. Bovendien moeten de lichtwanden de bezoeker helpen bij het oriënteren in de parkeergarage. Ik kreeg het verzoek om, geïnspireerd op Flicinski’s ontwerp, een muziek/geluidswerk te maken dat permanent in de garage te horen zal zijn. Onlangs was de officiële presentatie van onze ontwerpen. De aanwezigen, mensen van de gemeente, architectenbureau en kunstcommissie, waren na afloop enthousiast. Er is besloten om het uit te voeren.

In een parkeergarage verblijf je maar een paar minuten en je bent er niet om naar muziek te luisteren. Je moet dus niet al te ambitieus zijn wat betreft de indrukken die je denkt te kunnen overbrengen. Tegelijkertijd moet er voor de geïnteresseerde luisteraar genoeg muzikaal avontuur te beleven zijn. Ik had al snel bedacht om geen ritme of wat voor puls dan ook in de muziek te verwerken. Een beat door de speakers in een parkeergarage associeer je meteen met achtergrondmuziek. Muziek die een geoefend winkelaar allang niet meer bewust hoort en meteen wegfiltert.

In een gesprek dat ik met hem had sprak Jaroslaw over een “analog feel”. Hij woont in Portugal en heeft het Portugese zonlicht in zijn ontwerp verwerkt door middel van analoge grootbeeld foto’s van stoffen, vitrages en gordijnen die in een warme gele zonnekleur worden opgeblazen en de lichtwanden van de Nieuwegeinse parkeergarage zullen bedekken.

Die analoge textuur sloot mooi aan bij de muziek die me voor ogen stond. Alleen natuurlijke instrumenten en geluiden. (geen elektronische).Een eenzame cello of harp, spelende kinderen, een zingende vrouw, vrolijke vogels, etc.. Omdat de ruimte erg groot en hoog is. (Gideon Maasland, de architect, heeft alle leidingen en kabels, in plaats van op het plafond, in de vloer laten verwerken) moet je rekening houden met geluid dat alle kanten opkaatst. Ik zocht een manier om daar juist gebruik van te maken.

Even daarvoor had ik de filmscore voor ADEM afgemixt in 5.1 surround. Door het gebruik van 5 verschillende lagen kun je muziek laten bewegen in de ruimte. In het plan heb ik de garage opgedeeld in 5 geluidszones:

Je kunt een cello laten horen in achterste zone, waarna een tweede cello in de volgende zone wordt toegevoegd. Als alle lagen zijn gevuld, en de muziek als het ware naar je is toegespoeld, wordt de cello in de achterste zone vervangen door bijv. zingende kinderen of een klokkenspel. Eén voor één worden de zones daarmee weer opgevuld tot dat de hele garage is gevuld met kinderstemmen. Dan start er in de achterste zone weer een nieuw instrument. Zo gaat het door. De bezoeker in altijd getuige van een constant bewegend en veranderend geluidsdecor. Soms zal er veel ruimte en stilte zijn, soms juist dicht en intensief als bijvoorbeeld een kerkorgel de ruimte doorspoeld.

Het is volgens mij eerste parkeergarage met 5.0 surround ter wereld.

De muziek die ik aan het maken ben voor dit systeem moet voldoen aan heel specifieke eisen. De ruimte waarin de muziek wordt afgespeeld dicteert als het ware de stijl. Op TED heeft David Byrne over dit fenomeen het volgende te zeggen :

Zaterdag 29 mei 2010

Eerst was er geloof ik de optocht door een magistraal zonovergoten Arnhem. Toen zeer goede gedichten gehoord van oa Pim te Bokkel. Toen was er de kranslegging op de plek waar binnenkort een standbeeld voor Johnny van Doorn zal komen. Toen gesoundcheckt. Toen geweldig diner laten smaken. Toen naar de zaal. Familie en vrienden gevonden. Toen een lawine van duizelingwekkend mooie optredens bijgewoond. A.Witte, Gerrit de Boer en Tommy Wieringa waren een daverende Donskoy. Hanco Kolk liet een zeer romantisch en ontroerend tekenverhaal ontstaan, muzikaal geïllustreerd door sensitieve cello van Saartje Van Camp. Hank The Knife & The Jets denderden, zoals altijd, genadeloos als een stoomwals en ultracool door hun set. Toegift meer dan terecht. Bernd Ebbo Visser was vreemd gevaarlijk, messcherp, dreigend, hoogst geconcentreerd.Erg indrukwekkend. Ingmar Heytze had reisangst overwonnen en zichzelf naar Arnhem gebracht. Gelukkig maar. Zijn optreden met Cor van Ingen op basgitaar was een hoogtepunt. Toen las Frank Tazelaar het juryrapport voor. Toen wist ik niet goed hoe te kijken. Toen kreeg ik een heel mooie kijkdoos met daarin Johnny in een oneindig spiegel-universum. Toen las Tommy Wieringa mijn dankwoord voor. (en hoe !!, wat een virtuoze timing heeft die man toch, en wat een stem)) . Toen speelden we zelf wat liedjes (met sensuele Flamingo-dans van Sophie Kienhuis) Toen begon ik wel een beetje dronken te worden. Toen vertrok er een lampionoptocht naar Theater aan de Rijn. Daar met open mond naar dadaïstisch stemkunstenaar Jaap Blonk gekeken. Meer wijn gedronken. Toen stond daar opeens de band van Martin Fondse. Meanderend hout en metaal en onpeilbare melodieën die verre herinneringen oproepen. Spannende, zoekende muziek. Heel goede drummer ook. Martin had bewerkingen gemaakt van Astronaut en Mike Clark. Van trots nog meer wijn gedronken. Daarna weet ik niet meer zo goed. Wakker geworden in hotel. Naast mijn prachtige vrouw. Redelijk brak, maar knettervol inspiratie aan de nieuwe plaat begonnen.

Een Magistrale Stralende Zon

Omkoping, afpersing, bedreiging, ragfijne intriges. Niets was te dol om de jury te overtuigen. Maar het is gelukt ! Hoera! Moet je horen. 29 mei wordt de Johnny van Doornprijs voor de Gesproken Letteren 2010 D.V. uitgereikt aan ondergetekende liedjesbakker.

Het wordt een hele fijne avond met optredens van onder anderen : Tommy Wieringa, Arjan Witte, Hans Dagelet, Ingmar Heytze, Sophie Kienhuis, Hanco Kolk, Hank the Knife & the Jets, Bernd Ebbo Visser. Het Spinvis-ensemble speelt natuurlijk zelf ook. Een uur lang. En Hoe!!

Voor een tientje kun je het allemaal zelf gaan meemaken. Anders moet je het weer van anderen horen. Johnny van Doornmemorial Tijd: 20.30 uur Locatie: Huis Oostpool, Arnhem Toegang: € 10,- ( € 7,50 CJP/student)

Kaartverkoop: Boekhandel Hijman & Arends, Arnhem en De Geest Moet Waaien (Meer info en programmaboekje: www.degeestmoetwaaien.nl)

Apps

Soundrop,Bloom,Sampletoy (eiersnijder,schaar)