Jochem de Pochem

Jochem was een tesnelbloeier en raakte zo ontworteld dat hij het leven liet, voordat hij de tijd had om zelf zijn zaaigoed in goede aarde te laten vallen.Zijn muziek eist direct een luisterend oor, en zijn teksten liegen er niet om. We hebben hier te maken met een verloren gegaan natuurtalent.

Zijn verhaal klinkt als de mythe van de teloorgang van een popidool aan drugs, drank en onvermogen, gemixed met het noodlot van een te helder en te lief geboren kind, maar het was nog zoveel meer. Teveel om op te noemen.

” Uit liefde is hij gekomen, uit liefde is hij weer gegaan…”

Liefs,

Bernd Ebbo Visser

Jochem heeft de 30 jaar niet meer willen halen. Gelukkig maar… want nu is hij gestorven als jonge held. Zo eentje die prima in het dode popidolenrijtje past. Zo`n beetje tussen Nick Drake en Bram Vermeulen in.

Jochem was lastig, maar ook ontzettend lief. Geniaal, maar ook een prutser. Een hartendief die al die gestolen harten niet aan de onvolmaakte wereld en niet aan zichzelf heeft kunnen slijten. Op zijn afscheidsconcert in Bosch al meer dan 2 jaar terug! zong hij:

‘uit liefde ben ik gekomen, uit liefde zal ik ook weer gaan’

Voor de mensen die vinden dat je zelf geen einde aan je leven zou mogen maken: Jochem heeft het tegendeel bewezen.

Met de nabestaanden hebben we afgesproken om te proberen om Jochem`s liedjes de wijde wereld in te sturen. Alleen al omdat ie zo zijn best heeft gedaan.

Bij deze dus huiswerk: www.altijdzondag.tk en google op Jochem de Pochem

Liefs,

Bernd Ebbo Visser

.

Jochie toch…

gezocht, maar niet gevonden

gewild, maar niet begrepen

geweten, maar niet gevoeld

gedreven, maar niet verdragen

.

gewacht, maar niet daaraan ontkomen

gehoopt, om maar niet te hoeven gaan

.

de werkelijkheid was ontoereikend

hoe hopeloos deed dit alles aan

steeds maar weer opnieuw proberen

toch kwam er maar geen einde aan

.

getergd door de vervreemding

alsmaar weer door diezelfde angst verlamd

soms opgewekt, soms radeloos verloren

aan het grote vergeten vastgeklampt

.

schaam je niet en voel geen schuld

geen mens die zo wil leven

nog geen god die het zo

in zijn eentje redt

.

geheel op eigen kracht

een zelfverkozen lot voltooid

bij deze Jochie…

toch echt wel prutser af .

alle demonen bleken engelen

en elke leugen blijft ook waar

de weg terug, die lijkt gevonden

al voelt het geluk

vast nog wel wat raar

.

ieder ander denkbaar plot

heeft plaatsgemaakt

voor vragen .

had ik

had jij

had iemand .

in berusting afgebroken

klinkt een vreemd soort

antwoord door:

.

het is goed zo

. .

(Bernd Ebbo Visser)